Hiçbir vakit doğru vakti göstermeyen
kirmizi ve dijital bir üçyüziki saatidir yoLculuk
çocuğunu pet şişeye işeten bir anne
eski bir kimlikten sökülmüş fotoğrafta
yarısı kalmış bir mühür
dağa taşa yazılmış gömlek reklamı
yahut parti sloganıdır
AnadoLu yollarında
her dinlenme tesisinde uyanmak mecburiyetinde
muavin hüznüdür

radyo tiyatrosudur yolculuk
birinci ve ikinci adamı olan
bir köy piyesi
bozbulanık limon kolonyasıdır
eksildikçe ayrılık gözyaşları eklenen

mekke medine manzaralı duvar takvimidir bazen
uzun yol şoförü ya da
gemi kaptanı olmayan babaannemin
takvimlere ve hava raporlarına duyduğu merakın
her geçen gün artmasıdır

Artık makaralardan yapılmış telli arabadır yoLculuk
ergenlik çağına bir turluğuna kiralanmış bisiklet
gidip de geLmeyiştir dadaş ayazlarında

her zaman açık radyosu dünyadan haber veren
sesi kanaryalı bir berber dükkanıdır
Münir Nurettin in buhar banyosu yaptığı