Güzel Sözler » Şiirsel Yazılar

LambaLarı Söndürmek

NazLi — Thu, 08 Apr 2010 07:44:19 +0000

Hiç dikkat ettin mi bu güne dek bilmiyorum…
Bazen havanın karardığını anlamak için lambaları söndürmek gerekir…” Akşam üzeri başlayan bi tiyatroya koşarız alel acele…zaman zaman yağmur çiseler şemsiyelerimize…hava aydınlık gün bitmemiştir..usul usul mumları söndürürüz yaslandığımız koltukta…sonra oyun biter ve lambalar söner…dışarı çıktığımızda hava çoktan kararmış…gün usul bir sessizliğe gömülmüştür…işte o zamanlarda bi kez daha hatırlar insan…
“Bazen havanın karardığını anlamak için lambaları söndürmek gerekir…”

İşte ben bu gün anladım ki… Seninle geçirdiğimiz gün son bulmuş… Meğer dışarı da hava çoktan kararmış… Bunu anlamak için perdenin kapanması ışıkların sönmesi gerekiyormuş…

“Perdeyi kapatıp tüm gerçekleri gözlerinin önüne serdiğim için özür dilerim…”

Çok yorgunduk ikimizde… Ufukta kaybolan günün ağırlığı çökmüştü omuzlarımıza… İşte şimdi gün başladığı gibi son bulup ıssızlığına dönerken… Sen kendi dünyanın yolunu tutuyorsun… Ve ben kendi kaldırımlarımı adımlarken düşünüyorum…

Biz nereden nereye geldik?
Ne kaldı elimizde veda sahnelerinden başka?
Belki bi gün… O gün bu gün değil ama… Belki bi gün…

Gün yeniden ikimiz için doğar… Ve biz aynı salonda buluşuruz… Belki bu kez sahneye taşınırız… Yinede olur da seyirci olarak kalmak istersen tekrar… Lütfen sahneye yakın otur…

Şimşekler çaksa da… Yıldırımların düştüğü yeri görmüyorsun…

Ve ben bu kez lambalar söndüğünde… Gün bitip karanlığa gömüldüğünde… O kapıdan seninle çıkmak… Seninle aynı dünyanın yolunu tutmak istiyorum…

Şimdilik…
Hoşçakal bitanem…

Resimli şiirler

NazLi — Tue, 26 Jan 2010 11:57:42 +0000

NazLi — Tue, 26 Jan 2010 11:32:55 +0000

Alıp başını gitmek istersin.
Bilmediğin, bilinmediğin,
Çözmediğin, çözülmediğin bir denkleme.
Biraz ürkek düşünürsün.
Biraz kekeme…

Kocaman bir mahalleden
Daracık bir sokağa.
Sokaktan ufacık bir eve
Evden odaya…
kurtulmak ister gibi
kapatmışsındır kalabalıklara kendini.
Gitgide yanlız kalmışsındır.
Yalın yaşanan gecelerde
Gitmekle kalmak arasında dolanırken
Beynine bir silah gibi dayamışsındır korkularını.
Yalnız…Korkak…Kekeme…

!..Üstüme gelme hayat..!
!..Kıyarım kendime..!

Vardır elbet uykusuzlugumun bir nedeni,
Yolsuz muyum bir garip, gezer miyim bir virane…
Bir bilinenden öte…
Bilinmeyen olmuşum kendi içimde!

Ömür:
Karanlıkta
El yordamıyla
Yaşanıldığı zannedilen yıllar…
Kader:
Çaresizliğin ilahi avuntusu…
Aşk:
Tek kişilik tiyatro…
İşte hepsi bu….

Dinle bak; kavgalarımı susturdum. Kundaklanmış sığınaklarımdaki bitap vurgunlarımı dağıttım. Tedirginim; hasretin voltasında gölgesiz kaldım. Adın yitik, sesin yitik, mevsimin yitik… Ölüme rehin ömrümün sağanak kayıplarını, ruhsuzluktan acuze bedenimin arka sokağına astım. Nerede, nereye esir bilmem avuntum yitik…

En çok sen kesilmiş soluğumdan asıldım. Bilmedin; vakitsiz gitmelerine tökezlerken sol yanım, ben çocuk yanımın ayrılık yaşındaydım. Biraz durgun, biraz yorgun, biraz yabancılaşmıştım.

Kolay değil sükutun içinde feryat gizlemek
Damlaları hıç/kırık/sız/ taşıyabilmek gözlerde…
Sevda zamanında sevda diyen aklımı
Yüreğime düşürüp…
Takvim yapraklarını tarihsiz kılana kadar
Kederli leylak kokan ıslak sokaklarımda

Susma faslındayım…

Ne sen ne ben artık bir şey söylemeyeceğiz
Söylesende ben duymayacağim
Sözcükler anlamını yitirdi artık.
Sana dair söylenecek bütün sözleri tükettim
Kelimeler dilsiz artık
Lal ettim dilimi
Sana bir şey söylemiyorum….
….Sana Söyleyeceklerimi Susturdum.

Şiirsel sözler

NazLi — Sun, 24 Jan 2010 10:28:00 +0000

Hayatın hızıyla yaşadık o aşkı.
Herşey bir anda başladı,
Yaşandı.
Ve bitti…
Yan yana gidip de bir süre,
Ayrı yönlerde uzaklaşan,
İki tren gibi…

insandır, insan aslolan, insana göre
bir bedeni o kıyısızlığa bırakma saati geldiğinde
gitmek bir yalnızlıktır.
bütün gitmeler bir yalnızlıktır kalmaya göre…
herkes kendine göre bir yalnızlıktır…

Unutma ” bu dünyada sana ancak unuttuğun kadar yaşama hakkı verildi ”
Unut, unutulduğun yerden..
Kırılsa da içindekiler,
Unutulduğun kadar yaşarsın.
Kime fazla isen orada unutulursun..
Kime eksik isen orada kendini bulursun…

Siyah bir gerçeğe pembe bir yalan uydurdum…
Kaç yalan pembe, bir gerçek siyahı unutturabilir ki?

Şiirsel sözler

NazLi — Sat, 23 Jan 2010 14:22:21 +0000

kac kere bu son demistim yapamadim.. gözlerinden kopamadim..

resmini cekmeceden cikarttim ama bir kez bile bakamadim..

bütün daglar bütün denizler ukusundayken bir tek ben uyumadim..

kendime kagittan kücük bir sevda yaptim gecelerce avuttum kendimii.. rehin biraktim yüregimi ellerinle ne olur geri ver kalbim…

seni yaşadım seni aradım sen benim icin vazgecilmezsin

Tags: sohbet, sohpet, chat, çet, chat sohbet, sohbet chat, chat odası, sohbet odası, chat kanalları, sohbet kanalları, çet odasi, chat net, çet net, chat com, sohbet net, sohbet com, sohbete gir, şiier, şiirssel sözler, şiirsel mesajlar

Şiirsel Fisiltilar..

NazLi — Sat, 23 Jan 2010 12:21:25 +0000

Biliyor musun, artık ağlamıyorum.
Bir muhabbetlik sözüne yanıp tutuşsa da dudaklarımdan dökülmeyi bekleyen cümleler,
söz verdim kendime, konuşmayacak dudaklarım sensizken senli günlerine.
Yanında uysallaşan yüreğim yanından bile geçmiyor artık huzurun.
İçimde senden kalan günlerden soluduğum birkaç yaşamalık nefesle,
boşver diyorum, yaşamak da neymiş.
Hiçliğim, ölüme davetiye çıkarıyor protokol koltuğuna.
Bir yanım sensizlik, bir yanım azrail. Her seferinde ölüm duruyor terazinin ağır basan kefesinde…
Yokluğunda yaşamaya değer biçiyorum, açık arttırmaya çıkarıyorum nefeslerimi,
kimse cevap vermiyor içimdeki çığlıklara.
Umudum esir düşüyor kumdan kalelerimize.
Ellerime kelepçe vuruyor “git” deyişin, esaretim çekilmez oluyor,
hayallerim suya düşüyor gözlerinin hayalinde.
“Sevmek, sevgilinin bulunduğu cehenneme yürümek,
sevgilinin olmadığı cennete de gitmemekmiş.”
Oysa ben kor ateşlere yürürken, seni uğurluyordum umudun maviliklerine…
Şimdi yeni yolculuklardayım.
Umutsuzluğun eşiğinde, cehennemin beşiğinde,
hem de henüz hiç uyumamışken kuş tüyü dizlerinde.
Ne olurdu sanki gözlerini gözümün yaşına, ellerini avuç içlerimin terine bıraksaydın.
Birlikte yaşamanın hazzına bir türlü varamadık biz.
Tam tuttum derken ellerini, inşa ettiğimiz kırık köprülerden nehirlere düşüp boğulduk,
yüzmeyi hiç bilemedik biz. “Git” dedik birbirimize, gitmeleri hiç sevmediğimiz halde.
Sen benden gittin, ben de kendimden.
Ama ağlamıyorum bak gidişine.
Unuttun mu, gözyaşlarımı hediye ettim ben, beni buralardan alıp sana götüren o güzel gözlerine…

Ben

NazLi — Fri, 01 Jan 2010 18:53:39 +0000

Ben

Nasılsa kavuşamadım sana
Nasılsa dudaklarının kıyısına varamadım
Nedense bütün çıkmaz sokaklar adresim oldu
Ve nedense bütün kırmızı ışıkları üzerime yaktın
Ne yaptımsa
Bir türlü sana yaranamadım
Artık adressiz
Işıksız
Ve öylesine ıssızım
Dünlerin kadar eskiyim
Verdiğin acılar kadar paslıyım
İşte çıkıp gidiyorum hayatından
Nasılsa fark etmez senin için
Belki çok şanslı
Belki de en yaşlıyım…
Artık
Pusulam hasreti
Saatim yalnızlığı
Ve takvimler sensizliği gösteriyor bana
Neylersin
Yolcu yolunda gerek
Belki bundan sonra
Belki senden sonra
Adam olur bu asi yürek
Ve dersini alır da bu sevdadan
Bir daha
Boyundan büyük denizlere
Asılmaz kürek

Yarın bu saatlerde
Ben yollarda olacağım
Sen kimbilir kaçıncı uykunda
Masal mavisi bir rüyada
Ve elbette o korsan yüreğin
Yine pusuda
Oysa
İlk defa sesimi duymayacaksın
Sitemlerin sahipsiz
Soruların cevapsız kalacak
Belki ilk defa içini kemirecek yokluğum
Tanımadığın bir korku içini saracak
Ve ilk defa kendinle hesaplaşacaksın
Ne oldu?
Ne oluyor?
Ne olacak?
Sonra
Bir gözün kör
Bir kulağın sağır
Bir ayağın kırık
Bir kolun kesik
Düşeceksin yollara
Yani baştan başa yarım
Yani baştan başa eksik
Bütün duvarlar üstüne yıkılacak
Belki ilk defa
Unutuldum diyerek için sızlayacak
Ve sen bu şiiri okurken
Ayrılığımız çoktan başlamış olacak
Belki de son tesellin
Sana yazdığım bu son şiir olacak
Ve kimbilir
Unutulmuş bir gecenin tam ortasında
Başucundaki bir radyoda
Uykusuz bir şair yüreğini çınlatacak
Ve bir daha fısıldayacak kulaklarına
Sana adanmış bu satırları

Bütün şehirler uyur
İstanbul uyumaz
Ve birgün
Bütün sevenler unutur seni
Ama bu şair yürek
ASLA UNUTMAZ..

Belgisiz Zamir

NazLi — Wed, 27 May 2009 01:44:53 +0000

Belgisiz Zamir gibisin Çözemedim Ben Seni

Tamlayanı düşmüş isim tamlaması gibisin anlayamadım ben seni

Bir bağlaç gibi bağladın bana kendini

Anlatım Bozuklugu kadar karmaşıgım simdi

Kürşat ACAR

Ben Yasadıkça Sen Çıldıracaksın

NazLi — Sun, 24 May 2009 00:30:39 +0000

İçini kemirecek yokLugum
Beni Bensiz yaşayacaksın
Hergün adımı anacak , Andikça Kahrolacaksin
Gözyaşlarında Bogulacak , Çırpındıkca Batacaksin
KaranLıga eSir oLacak , ÖzgürLügü Arayacaksin
Ben vuruldum KaranLıga Sende vurulacaksin
Sende Benim gibi Güneşe hasret kalacak , Tebessümü unutacakSin
Eski günLeri HayaL edecek , HatıraLarLa yaşayacaksın
YokLugumda düşünceLerin Beynini tırmaLayacak
Ben yaŞadıkca Sen Çıldırakcasın

Kürşat ACAR

Can Yücel – Baglanmayacaksın

NazLi — Wed, 20 May 2009 23:05:20 +0000

Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
“O olmazsa yaşayamam.” demeyeceksin.
Demeyeceksin işte.Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela.
O daha az severse kırılırsın.
Ve zaten genellikle o daha az sever seni,
Senin o’nu sevdiğinden…
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini…
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.
Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
Paldır küldür yürüyebileceksin.
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneşi, ayı, yıldızları…
Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
“O benim.” diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir Şeylerin…
Mesela gökkuşağı senin olacak.
İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.
Mesela turuncuya ya da pembeye
Ya da cennete ait olacaksın.
Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın.
Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi,
Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak…