Etime bir aLev değmişcesine
Nasıl da yakardı öptügü zaman
Bir su gibi akıp gitti avuçlarımdan
Yorgunum şimdi bin yıL sevmişçesine

Hani o yaLnız benim oLan güL  kırmızı
Gozlerimin önünde açılan sonsuz bahçe
Hani, o var olmalarımız öpüştükçe
O delice sürdürmeler yaşantımızı

Hiç doymamak oysa  tene  kokuya  aşka
SarıLdıkca güçlenmek  bütünlenmek
Kudurmuş arzularla zamanı yenmek
Ve en kuytularda buluşmak korka korka

Kimi gün utanmak otLardan  çimenlerden
Kimi gece mıhLamak gölgemizi duvara
Varmak icin o sevgiyle açılmış kollara
Apansız düsmek yükseklerde bir yerden

Oydu işte aLıştığım  özLediğim şimdi de
Sevgice bir tutku  aşkımsı bir yakınlık
Avunmak… Kırık dökük anılarla artık
KimbiLir? o geceler yaşanmadı beLki de