LambaLarı Söndürmek
NazLi Tarafından Siirler Kategorisine Yazıldı, tags: aşk şiirleri, Aşk Sözleri, güzel şiirler, güzel sözleri, lambaları söndürmek, lambaları söndürmek şiiri, Şiir, Siirler, Şiirsel Yazılar, söz, Sözler
Hiç dikkat ettin mi bu güne dek bilmiyorum…
Bazen havanın karardığını anlamak için lambaları söndürmek gerekir…” Akşam üzeri başlayan bi tiyatroya koşarız alel acele…zaman zaman yağmur çiseler şemsiyelerimize…hava aydınlık gün bitmemiştir..usul usul mumları söndürürüz yaslandığımız koltukta…sonra oyun biter ve lambalar söner…dışarı çıktığımızda hava çoktan kararmış…gün usul bir sessizliğe gömülmüştür…işte o zamanlarda bi kez daha hatırlar insan…
“Bazen havanın karardığını anlamak için lambaları söndürmek gerekir…”
İşte ben bu gün anladım ki… Seninle geçirdiğimiz gün son bulmuş… Meğer dışarı da hava çoktan kararmış… Bunu anlamak için perdenin kapanması ışıkların sönmesi gerekiyormuş…
“Perdeyi kapatıp tüm gerçekleri gözlerinin önüne serdiğim için özür dilerim…”
Çok yorgunduk ikimizde… Ufukta kaybolan günün ağırlığı çökmüştü omuzlarımıza… İşte şimdi gün başladığı gibi son bulup ıssızlığına dönerken… Sen kendi dünyanın yolunu tutuyorsun… Ve ben kendi kaldırımlarımı adımlarken düşünüyorum…
Biz nereden nereye geldik?
Ne kaldı elimizde veda sahnelerinden başka?
Belki bi gün… O gün bu gün değil ama… Belki bi gün…
Gün yeniden ikimiz için doğar… Ve biz aynı salonda buluşuruz… Belki bu kez sahneye taşınırız… Yinede olur da seyirci olarak kalmak istersen tekrar… Lütfen sahneye yakın otur…
Şimşekler çaksa da… Yıldırımların düştüğü yeri görmüyorsun…
Ve ben bu kez lambalar söndüğünde… Gün bitip karanlığa gömüldüğünde… O kapıdan seninle çıkmak… Seninle aynı dünyanın yolunu tutmak istiyorum…
Şimdilik…
Hoşçakal bitanem…
