hayata rağmen hergün bir düne ölüyorum
yaşamak bile ustalık ya!
söz gümüş sükut altın ya,
ben sandığım şiirlerle dolduruyorum
kefenim beyaz kağıt!

yalnızlıklara rağmen dostluklar biriktiriyorum kumbarama
gün gelir tedavülden kalkar mı bilmem?
her biri can,
her biri ben,
paylaştıkça çoğalıyorum,
harcayamam…

zamana rağmen ağırdan alıyorum sevmeleri
sindire sindire inadına
takvimimde aşk yaprakları
kopa(ra)mıyorum..!

şimdi herkese iyiliği dokunan bir gülümseme suratımda;
kime sövsem sevdiğim oluyor
kimi sevsem el..!
ister çocukluk de,
ister delilik..
ben herşeye..
ben herkese..
ben sana rağmen seni seviyorum…

gerçekten sevemiyorum
kimseyi koyamıyorum yerine
sen başkaydın diyemiyorum
dokunamıyorum sana
yosun gözlerini okuyamıyorum eskisi gibi
çünkü dalamıyorum sonsuzluga
soramıyorum yanlızlığıma
neden böylesin diyemiyorum hayata
sabredemiyorum seni görmeden yaşama
ölüm döşegine yatıp son sözüm olarak diyemiyorum
“GEL AZRAİL”i ol yanlızlığımın
son ver artık bu hasrete
duymak istediğin iki kelimeyse
söylüyorum:
“SENİ HALA SEVİYORUM”…
Yakıyorum ne varsa,maziden kalanları
Benliğim azraille vuslata odaklandı
Çekemedim sineye,söylenen yalanları
Sevgiler de kirlendi,sevdalar pasaklandı
Cezamı kim onadı,kimden ölüm fermanı?
Gündüzüm karanlıktı,gecelerim düşsüzdü
Umutlarım sonsuzdu,sevdalarım eşsizdi
Hiç söz hakkım olmadı,çığlıklarım sessizdi
Son sözün nedir diye fikrimi sormadılar
Dikenler üstündeydim,farkıma varmadılar
Kan revan içindeydim,yaramı sarmadılar
Sadece pişmanmıyım diye nabzım yoklandı
Cezam daha ağırmış,müebbet sanıyorken
Belki hafifler diye bir medet umuyorken
Güneş elbet doğacak diye inanıyorken
Meğer idamlıkmışım,ama benden saklandı
yine aynı heycan yada yine aynı korku
ölüm!
sessiz fısıltısıyla ensemde yine
bir cam parçası son verirken hayatıma
gözlerimden akan yaşlar
son bir isyan belki de
bileğimden damlayan kanlar
son bir çığlık
bomboş yaşantımdan,sessizlikten alınan
son bir intikam belki de!
Gözyaşlarımla yıkanan caddelerdesin,
Yaktığım sigaranın gün doğumundasın.
Yattığım rüyanın kanayan karanlığında,
En uzağımdaki bir mezardasın
İsyan ediyorum her gün varlığıma,
Beni yaratıp da bu halde bırakana,
Ayrılık kokuyor bugün hava ,
Ve yalnızlık !!!
Adını koyamadığım bir esinti çarpıyor yüreğime ,
Bu rüzgar değil..
Yaralıyor!!!
Düşlerim sensizliğin telaşında ,
Stok yapıyor yüreğimde dinmeyen sevdama …
Sana çıkan tüm yollarım ,
Ayrılığın istimlakında …
Ve yarattığına sahip çıkmıyor yaradan nedense ,
Anlaşılan acılarla geçecek ömür,
Yazılı anlımızda…
İsyanım sensiz
Sessiz
Ve yalnız
İsyan afişlerim alın yazımda
Geri dönüşler tutsaklıktır ,
Her delikanlının kitabında …

Biliyor musun, artık ağlamıyorum.
Bir muhabbetlik sözüne yanıp tutuşsa da dudaklarımdan dökülmeyi bekleyen cümleler,
söz verdim kendime, konuşmayacak dudaklarım sensizken senli günlerine.
Yanında uysallaşan yüreğim yanından bile geçmiyor artık huzurun.
İçimde senden kalan günlerden soluduğum birkaç yaşamalık nefesle,
boşver diyorum, yaşamak da neymiş.
Hiçliğim, ölüme davetiye çıkarıyor protokol koltuğuna.
Bir yanım sensizlik, bir yanım azrail. Her seferinde ölüm duruyor terazinin ağır basan kefesinde…
Yokluğunda yaşamaya değer biçiyorum, açık arttırmaya çıkarıyorum nefeslerimi,
kimse cevap vermiyor içimdeki çığlıklara.
Umudum esir düşüyor kumdan kalelerimize.
Ellerime kelepçe vuruyor “git” deyişin, esaretim çekilmez oluyor,
hayallerim suya düşüyor gözlerinin hayalinde.
“Sevmek, sevgilinin bulunduğu cehenneme yürümek,
sevgilinin olmadığı cennete de gitmemekmiş.”
Oysa ben kor ateşlere yürürken, seni uğurluyordum umudun maviliklerine…
Şimdi yeni yolculuklardayım.
Umutsuzluğun eşiğinde, cehennemin beşiğinde,
hem de henüz hiç uyumamışken kuş tüyü dizlerinde.
Ne olurdu sanki gözlerini gözümün yaşına, ellerini avuç içlerimin terine bıraksaydın.
Birlikte yaşamanın hazzına bir türlü varamadık biz.
Tam tuttum derken ellerini, inşa ettiğimiz kırık köprülerden nehirlere düşüp boğulduk,
yüzmeyi hiç bilemedik biz. “Git” dedik birbirimize, gitmeleri hiç sevmediğimiz halde.
Sen benden gittin, ben de kendimden.
Ama ağlamıyorum bak gidişine.
Unuttun mu, gözyaşlarımı hediye ettim ben, beni buralardan alıp sana götüren o güzel gözlerine…

Özlüyorum seni. Gücüm yetmiyor unutmaya
Özlüyorum elini tutmayi sesini duymayi
Boynuna sarilip omuzunda aglamayi
Nedensiz sevinçleri
Hasret dolu sevgi dolu simsicak düslerimi
Özlüyorum
Gücüm yetmiyor unutmaya
Seni aramazsam unuturum sanmistim
Girmez sanmistim hayalin beynime
Geceleri düslerimde
Gündüz baktigim heryerde seni
Özlüyorum..
Renkler gitmenle soldu
Kirmizi kirmiziligini unuttu
Mavi maviliginin farkinda degil
Beyaz yanliz sen giydiginde güzelligini haykiriyormus
Özlüyorum
Bu özlem bu bekleyis hiç bitmiyecek
Ruhumda sana açan eflatun renkli çiçekler solmayacak
Olmasanda sensiz sensizligi yasatacagim
Sensiz seninle olmayi basaracagim
Sonun yaklastigini hissettigim gün
Beyaz,bembeyaz mendilimi sallayarak
Sensiz yasamin kahrediciligine veda ederek
Seninle sonsuzluga kavusacagim.

Ben bir sana inanmadimmi sana ve sözlerine güvenmedimmi
SEni sevdigimi hala anlayamadinmi göz yasimi göremedinmi
Bana hasretini cektiriyorsun sende beni birazicik sevmedinmi
Sev dedinde sevmedimmi bende askimi tek sana vermedimmi

Senin kalbin tastanmi kacdigin kimden kendindenmi yoksa askimdanmi
Dürüstlük diyorsun bunu senmi söylüyorsun kime bunu banami diyorsun
Baskalarinin günahini bana yüklüyorsun hep sensin senin sucun diyorsun
Ey allahim ben ne yapayim nereye gideyim kimlere derdimi acip yanayim

Birtanem beni sevdin kiskandinda bende seni sevdim elden kiskanamammi
Sen insandin candinda ben tenimde can tasimiyormuyumki hic düsünmedinmi
Canim beni korumadin kalbime girip okumadin tek seni sevdigime inanmadinmi
En kötü günümde bile beni sen hep yalniz biraktin gözlerimin yasini hic silmedin

Sana yalvardim askini dilendim yanimda ol istedim feryadimi sen hic duymadinmi
Hayalimde sen varsin düslerimde sen damarimda kanimsin tenimde sen canimsin
Seni seviyorum hep sevecegim birtanem seni unutabilirmiyim hic nasil unut diyorsun
Bana sus diyorsun hasretinle yanarken dilimde sen dua iken susabilirmiyimki istiyorsun